Nu dus nog even die kaartjes winnen, anders blijft het alleen bij de voorpret. :-(

De terugwedstrijd van de 2 concertavonden met Racoon en Milow. Ook dit keer in een zaal waar ik nog niet eerder was geweest. Natuurlijk ben ik wel bekend met de zaal Paard van Troje, maar dat komt dan meer door eoa amerikaanse artiest die er 20 jaar geleden nog een klein aftershowtje gaf, maar goed da's een heel ander verhaal. Ondertussen is het Paard grondig verbouwd en is het van binnen een soort Paradiso in het klein.

Door een goed gepland medisch onderzoek hadden we ruim de tijd om naar Den Haag te gaan. En omdat ook het risico van 'niet meer thuis kunnen komen na het missen van de laatste trein' erg minimaal is door het nieuwe Nachtnet van NS besloten we lekker relaxed de trein te pakken. Na aankomst in Den Haag liepen we op het gemak naar 't Paard om daarna in de directe omgeving een lekker eettentje te zoeken. Om 8 uur stonden we weer voor 't Paard, klaar voor een leuk en gezellig avondje muziek.

Na een kleine rondgang door 't Paard besloten we toch om voor de mengtafel te gaan staan zodat we iig verzekerd zouden zijn van een goed geluid. Iets voor de geplande tijd van half negen begon Milow aan zijn set van ong. 40 min. Dit keer bestond zijn 'band' uit de zangeres Nina Babet en contrabassist Jasper Hautekiet. De liedjes waren dus iets minder uitbundig als in Antwerpen, maar ook zo als trio blijft de muziek van Milow helemaal overeind. De bekendere nummers komen allemaal langs en Milow probeert zowaar ons als publiek ook mee te laten zingen. Zeker bij You Don't Know lukt dit al aardig. Als afsluiter volgt ook nu weer Ayo Technology, iets soberder in de uitvoering, maar nog steeds erg lekker. Het nederlandse publiek is niet zo bekend met het origineel, dus het wordt geen lange uitvoering, maar na afloop is er toch een groot applaus voor de Belg.

Na een korte ombouw volgt de hoofdact van de avond. Uitgebreid met toetsenist Manu van Os begint Racoon aan een uitgebreide set die naast bijna alle liedjes van Before You Leave ook liedjes van Another Day bevatte. Er was zelfs plaats voor 2 nummers van Here We Go, Stereo en Till Monkeys Fly (van elk 1)! Het gevolg was een goed concert van een band die vertrouwd goed en degelijk was. Alleen miste ik wat. Was het de sprankeling in het geluid? Zou kunnen, vanaf onze positie hadden we een mooi uitzicht op een laptop waarop het frequentiespectrum van het geluid te zien was en dat was niet vlak, maar bij de hoge tonen toch beduidend lager. Hmmm... Of was het de sfeer? Kan ook, het haagse publiek ging niet echt uit z'n dak, althans zo leek het. Hoewel Bart weer heerlijk aan het ouwehoeren was. Hmmm... Had ik dan andere verwachtingen? Misschien, na een aantal nummers begon de eerste regel van Rapid Eye Movement (eerste liedje dat Racoon geschreven heeft in 1997) door mijn hoofd te spoken. Een kleine opleving was er in het einde van If You Know What I Mean, waarin er tijdens een improvisatie hard op de gitaar werd geramd en waar er bijna ouderwets uit het dak gegaan kon worden. Wellicht dat het dus gewoon aan mij lag en dat ik lekker uit mijn dak wilde gaan op de echte knallers zoals R.E.M., Ice Cream Time, Feel Like Flying, Eric's Bar (met Sly & the family Stone-stukje) etc. En dat zit er deze clubtour niet in. Helaas.

In november gaan we iig weer naar Racoon en dan wordt het een theaterconcert. De kleine set die we vorig jaar in het koningstheater bij de opnames van Volgspot hebben gezien, belooft heel wat moois voor deze avond.

CU

CU

Voor de eerste van de twee concertavonden met Milow en Racoon reisden we naar Antwerpen, alwaar de bands zouden spelen in De Roma. Beide bands hebben dit jaar een nieuwe CD uitgebracht en ter promotie spelen ze dit voorjaar bij elkaar in het voorprogramma. In De Roma vindt het concert plaats in de foyer, waar naast de trap naar het balcon een podium is geplaatst waar zo'n 300 mensen voor kunnen staan.

Die zijn er nog niet allemaal als Racoon om 20:30u begint. Door het kleine podium, dat al aardig volgebouwd is door Milow, en de volledig met acoustische gitaar ingespeelde, nieuwe CD mis ik de grote Orange-versterker van Dennis, maar goed, de setting leende zich ook niet helemaal voor de stevigere liedjes van Racoon. De set was erg goed opgebouwd met een mooie afwisseling tussen de liedjes van Another Day en de nieuwe liedjes van Before You Leave. De nieuwe liedjes klonken op het eerste gehoor erg goed en de mondharmonica van Bart gaf ze weer een nieuwe dimensie. Bij de aankondiging van Love You More klonk er een klein gejuich van herkenning uit het publiek en zo te zien werd ook de rest van de set gewaardeerd door het belgische publiek. Al met al een overtuigend optreden van de jongens.
Daarna kwam de voor ons wat onbekendere Milow. Natuurlijk, You Don't Know was moeilijk te ontwijken afgelopen jaar op Studio Brussel en 2 andere liedjes waren ook nog wel bekend, maar verder hield het al snel op. Het begin van de set van Milow beloofde echter niet veel goeds voor de rest van het concert. De liedjes waren net te veel Americana en er sprong wat mij betreft niet echt een vonk over. Maar na zo'n 5-6 nummers werd Herald Of Free Enterprise inclusief toelichting ingezet en met dit indrukwekkende liedje werd het concert alsnog erg goed. Milow kwam meer op zijn praatstoel (waarbij de naam Fran Healey van Travis even door mijn hoofd schoot), de band speelde nog meer gedreven en natuurlijk de voor ons bekende liedjes. De toegift begon ook sterk met een solo-nummer van Milow zelf waarna de band erbij kwam voor nog 3(!) liedjes. Het publiek ging ondertussen helemaal uit z'n dak. En dat zorgde ervoor dat Milow terug kwam voor een niet geplande 2de toegift bestaande uit de cover van Ayo Technology van 50cent, die hij ook al eens op StuBru had gespeeld. Ook hier weer een kleine vergelijking met Travis, die ooit van Hit Me Baby One More Time van Britney Spears een fantastische versie speelden. Nu deed Milow dat dus met Ayo Technology. Hij begon solo aan het nummer en halverwege kwam de band erbij. Ook het publiek zong luidruchtig mee en na een klein geintje van de gitarist (die bij wijze van solo de riff van Beat It inzette), is het concert echt voorbij.
Zo was de eerste avond van deze tweeluik erg geslaagd. Op 10 april zijn de rollen omgedraaid en speelt Milow in het voorprogramma van Racoon. Voor zover ik begrepen heb, komt dan niet de volledige band mee met Milow, maar gezien de solo-uitvoeringen van vanavond, moet dat geen probleem geven voor Milow om het nederlandse publiek voor zich te winnen. En hopelijk is er dan wel ruimte voor de versterkers van Dennis, want Racoon moet, wat mij betreft, afentoe wel blijven knallen. ;-)

CU

Walkaway
Laugh About
Good & Ugly
Lose Another Day
Lucky All My Life
Mrs Angel
Clean Again
Thingking Of You
L U More
Close Ur Eyessssssszzz

Milow:

House By The Creek
The Ride
Stepping Stone
Until The Morning Comes
Canada
Darkness Ahead And Behind
Herald Of Free Enterprise
You Don't Know (solo)
Dreamers And Renegades
Stephanie
One Of It
Born In The 80s

Out Of My Hands (solo)
Coming Of Age
The Priest
Launching Ships

Ayo Technology (niet op Setlist!)

Na afloop hebben we nog het pauzedrankje genuttigd en omdat Verel uit logeren was, zijn we daarna nog even verder de kroeg in gegaan. Even alvast rustig indrinken voor de drie dagen Carnaval die er nog zouden volgen.

CU

Vandaag was er een hele dag Iron Maiden te horen in de Tavenu. 5 internationale tribute bands hadden de krachten gebundeld en speelden elk een set met 'Maiden'-nummers. En er was onderling ook nog afgesproken om geen nummers dubbel te spelen. Het gevolg was meer dan 5 uur muziek van een van de grondleggers van The New Wave Of British Heavy Metal.
Een geslaagde dag, want technisch liep het zo goed als op rolletjes, de sfeer was over de hele dag goed en bands en het aanwezige publiek hadden het erg naar hun zin. Al met al zeker voor herhaling vatbaar.

CU

Rockin' and Swingin' !!!
Of eigenlijk swingin' and rockin'. Want 2nd Place Driver begon de CD-presentatie van hun derde CD 'Full Speed Bare Naked' met een acoustische set en daarna werd pas elektrisch van leer getrokken. En dit allemaal naar aanleiding van het concept van de nieuwe CD. Op die CD staan namelijk 5 nummers in 2 versies: 1 versie "Full Speed", dus vol met scheurende gitaren en synthesizers, en 1 versie "Bare Naked", helemaal gestript en net iets anders gespeeld. Dat werd dus een heerlijk afwisselende avond.
Petje en Ik waren weer gevraagd om de CD- en Merchandiseverkoop voor onze rekening te nemen en en passant zou dat betekenen dat we de mannen ook weer eens live zouden gaan zien en horen. Dat was alweer veel te lang geleden. Na even bijkletsen en de merchandisetafel in orde maken, begon 2PD dus als eerste aan de acoustische set. Samen met gast-toetsenist Huub werden de 5 acoustische nummers van FSBN gespeeld samen met een 2tal oudjes van ...1. Petje mocht de mannen van dichtbij gaan aanschouwen, terwijl ik achterin bij de merchandise bleef. Van waar ik stond klonk het allemaal erg goed. De liedjes waren erg leuk en afwisselend en de extra toetsen maakten de liedjes helemaal af. Net als na voorgaande acoustische optredens overtuigde 2PD mij weer helemaal en lieten ze zien en horen dat ze van vele markten thuis zijn.
Na een korte ombouw was het daarna de beurt aan de rockende, electrische set. Als eerste werd de nieuwe CD Full Speed Bare Naked officieel gepresenteerd door Stacey, die het eerste exemplaar mocht weggeven aan iemand uit het publiek. Na de aftrap met de Rock-versie van Waiting Game volgde er een keur van nummers van The Hungry Ones en FSBN. Ook de cover van Duran Duran, All She Wants Is, komt voorbij. Het nummer spelen ze al enkele jaren live, maar nu hebben ze ook besloten om het op te nemen en als een soort bonustrack bij LegalDownload aan te bieden. Bij enkele nieuwe nummers staat gitarist Bart tot onze verrassing alleen achter de synthesizer, geen gitaar dus en dat is een iets statischer gezicht dan normaal, maar de nummers rocken er niet minder om. Na drie kwartier lekker rocken is het tijd voor nog 1 nummer en dat blijkt een zo nieuw nummer te zijn dat deze nog niet eens op FSBN staat!! Maar het nummer Through To You staat als een huis en sluit een te gekke set af. Jammer genoeg is er daarna geen tijd meer voor een toegift, dus dat houden we tegoed voor de volgende keer. Dan is het tijd om de CD's aan de man/vrouw te brengen. Altijd weer leuk om mensen te overtuigen dat de band erg goed en dan te hopen dat ze ook een CD kopen. Ook natuurlijk wat verder bijkletsen met de band en wat bekenden en zo rond 1 uur breken we de boel af en gaan we langzaam naar huis door de mist.
Het was een erg geslaagde avond met lekkere muziek en veel gezelligheid. Hopelijk gaan de mannen weer wat meer live spelen. Dan gaan we zeker zorgen dat we er weer bij zijn.

World Class Citizen
Swingin'
Liptrip
Highlife
Waiting Game
U & I
Don't Feel A Thing

Electrische set:

Waiting Game
My Mistake
Boys & Girls
Wasteland
All She Wants Is
World Class Citizens
Rockin'
Wonderful
Smile
The Hungry Ones
Through To You

CU

De eerste veranderingen zijn al zichtbaar. Hier rechts heb ik 'eindelijk' de links geplaatst naar de 2 andere logs van planetarmad en tevens zijn er de meest recente berichten van deze logs te vinden. En mocht er daar een nieuw bericht geplaatst worden, dan wordt dit log ook automatisch ververst. Een nieuwe functionaliteit dus in de nieuwe softwareversie.

En zo zal er nog meer gaan volgen, al zal er ook veel achter de schermen plaatsvinden. Hopelijk gaat het er allemaal (nog) mooi(er) uitzien.

CU

En volgend weekend natuurlijk Prince. Ook dat gaat lekker vet worden. Maar dat lezen we volgend weekend dan maar weer. ;-)

CU

Armad

CU

Armad

Nu nog mijn kaartjes voor de aftershows binnen krijgen en hopen dat hij op beide avonden genegen is om eens lekker veul te jammen/spelen en mijn lang weekendje Londen zal geslaagd zijn. :-)

CU

Hij gebruikt de foto zelfs als opening op zijn homepage.
Toen was mijn interesse ineens zo groot dat ik weer eens een stukkie op mijn weblog aan het typen ben! ;)
Want ik sta ook op deze foto! Deze foto is gemaakt op 11 juli 1987 tijdens het 2de concert van U2 in de Kuip en ik was zover naar voren gekomen dat ik 2de rij stond, vlak voor het podium. Dus toen later bij de concertrecensies deze foto opdook, was het niet moeilijk om mij hierop te traceren. Dat ging trouwens het makkelijkst op de foto die in A3-formaat gebruikt werd als middenpagina in 1 van die tijdschriften. Een mooie herinnering dus aan een 2 hele mooie dagen U2 in de Kuip.

Wat ook nog erg leuk om te lezen is, is het verhaal achter de foto. Ook toen werd er dus al gephotoshopt, al heette het toen nog 'boetseren in de DOKA'. :)

CU